บทที่ 95 เหลียนซู บทที่ 4

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กของห้องหนังสือหลังสวน ไป๋เหลียนซูตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายปวดเมื่อยไปหมด

เนินเนื้อระหว่างขายังบวมแดง ชุ่มเปียกด้วยน้ำรักแห้งกรังและเลือดพรหมจรรย์ที่ไหลเยิ้ม ท่อนเนื้อของจางอวิ๋นเช่อเพิ่งถอนออกจากร่องแคบของนางเมื่อฟ้าสาง เขานอนแผ่ข้างๆ นาง หายใจหนัก ท่อนเนื้อที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ